ნიკოლოზ ბარათაშვილი - 18 თებერვალში 2009 - Personal site
ხუთშაბათი, 2016-12-08, 1:10 AM
საიტის მენიუ
სიახლეების განყოფილება
პროგრამები [3]
ფილმები [0]
თამაშები [1]
მუსიკები [0]
ელექტრონული წიგნები [0]
სახელების ისტორია [3]
მოთხრობები [0]
გიორგი
მოთხრობები,ლექსები და პოემები [31]
შესვლის ფორმა
სიახლეების კალენდარი
«  თებერვალი 2009  »
ორსამოთხხუთპარშაბკვ
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728
ძებნა
საიტის მეგობრები
ჩვენი გამოკითხვა
Rate my site
სულ პასუხი: 203
მთავარი » 2009 » თებერვალი » 18 » ნიკოლოზ ბარათაშვილი
ნიკოლოზ ბარათაშვილი
8:35 PM
ვპოვე ტაძარი...


ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი; 

მუნ ენთო მარად უქრობელი წმიდა ლამპარი. 

ანგელოსთაგან იკროდა მუნ დავითის ქნარი, 

და განისმოდა ციურთ დასთა გალობის ზარი! 


მწირი სოფლისა, დამაშვრალი მისითა ღელვით, 

მუნ ვეძიებდი განსვენებას წრფელითა ზრახვით; 

გულსა, მოკლულსა კაცთ სიავით და ბედის ბრუნვით, 

ლამპარი წმიდა განმიტფობდა ციურის სხივით! 


მუნ გუნდრუკის წილ შევსწირავდი წმიდას სიყვარულს, 

რომლის საკურთხად დავსდებდი მე ჩემს გულსა და სულს; 

ამა სიამით, ნეტარებით, ესრეთ აღვსებულს, 

მეგონა, ვხედავ სასუფეველს, აქ დაშენებულს! 


მაგრამ საწუთო განა ვისმეს დიდხანს ახარებს? 

განქრა ტაძარი — და უდაბნო ჩემდა მდუმარებს; 

მას აქეთ ჩემს გულს ნეტარება არ ასადარებს, 

მის ნაცვლად სევდა და წყვდიადი დაისადგურებს! 


მოისპო მსწრაფლად მისი ნაშთი და მისი კვალი! 

განა თუ დრომან დაჰკრა თვისი მას ავი თვალი, — 

არა! მოსძაგდა მას სოფელი ცრუ და მუხთალი! 

დამშთა მე მხოლოდ მის ლამპრისგან ცეცხლი დამქრალი! 


ვერღა აღმიგო სიყვარულმა კვალად ტაძარი! 

ვერსად აღვანთე დაშთომილი მისი ლამპარი! 

ესრეთ დამიხშო უკუღმართმა ნუგეშის კარი, 

და დავალ ობლად, ისევ მწირი, მიუსაფარი! 


1841 წ.


კატეგორია: მოთხრობები,ლექსები და პოემები | ნანახია: 412 | დაამატა: begliti | რეიტინგი: 4.0/2 |
სულ კომენტარი: 0